Bliźniak Biznesowy · tryb poufny
Opis maszyny na jedną kartkę. Do położenia na cudzym biurku.
Radca, doradca podatkowy albo inspektor ochrony danych nie potrzebuje mojego zapewnienia. Potrzebuje opisu: co program bierze na wejściu, co z niego wychodzi i gdzie kończy się jego rozpoznanie. Poniżej stoi ten opis, bez sprzedaży. Jeśli czegoś tu nie ma, to znaczy, że program tego nie robi.
1 · Dwie warstwy rozpoznania, celowo rozdzielone
Pierwsza: wzorce i sumy kontrolne. Pracuje bez internetu, w milisekundach, i za każdym razem tak samo, bo nie zależy od tego, co model uzna. Suma kontrolna odróżnia prawdziwy identyfikator od numeru faktury: bez niej program podmieniałby przypadkowe liczby i niszczył treść pisma.
Druga: model uruchomiony na Twoim komputerze. Bierze to, czego wzorzec nie opisze: imiona i nazwiska w odmianie. Waży 124 MB, jedzie razem z instalacją i niczego nie pobierasz osobno. Przy sprawdzeniu przed instalacją wymagam co najmniej 4 GB pamięci i około 1 GB wolnego miejsca na dysku. W naszych testach ten sam dokument dawał za każdym razem ten sam wynik. Czas: krótkie pismo około 0,1 sekundy, dokument na kilka stron około 2 sekund; zmierzone na naszym komputerze (Apple M4), na Windows jeszcze nie mierzyliśmy i nie będę zgadywał.
Kiedy drugiej warstwy nie ma, bo model nie jest zainstalowany albo nie wstaje, program nie udaje, że sprawdził. Zwraca stan „nie sprawdziłem” i żąda przeglądu ręcznego. Ten stan jest widoczny w wyniku przebiegu, nie trzeba go nigdzie szukać.
2 · Co rozpoznaje sama reguła, lista pełna
Bez modelu i bez internetu, na wzorzec i sumę kontrolną:
Numery KRS, ksiąg wieczystych i działek są na tej liście z osobnego powodu: każdy z nich łączy się z rejestrem otwartym dla wszystkich, więc sam numer wystarczy, żeby odbiorca ustalił, kogo dotyczy pismo. Zakrywany jest sam numer, a etykieta („KRS”, „działka nr”) zostaje, żeby tekst dalej dało się czytać ze zrozumieniem.
3 · Co rozpoznaje model i gdzie to rozpoznanie się kończy
Osoby. Imię i nazwisko są zakrywane osobno i osobnymi znacznikami: [[PII:IMIE:1]] oraz [[PII:NAZWISKO:1]]. Nie robię „osoba 1 / osoba 2”, bo znacznik ma nieść typ, inaczej pismo przestaje się czytać. Kiedy program nie ma pewności, czy słowo jest imieniem, przypisuje mu typ nazwiska: typ bywa niepewny, zakrycie nie.
Czego ta wersja nie zakrywa. Nazw firm — wyjątek: nazwisko właściciela w nazwie firmy jednoosobowej (na przykład „Biuro Rachunkowe Sobczak”) jest zakrywane jako dane osoby. Numerów VIN i numerów polis nie zakrywamy celowo; numer, który wygląda jak telefon, może zostać zakryty. Nazw miejscowości też nie. To świadoma granica zakresu, a nie przeoczenie.
Instytucje. Nazwa sądu, urzędu czy izby nie jest zakrywana, bo to nie są dane osobowe, a bez nich pismo przestaje znaczyć to samo. Ta reguła bywa zawodna i wiem, w którą stronę: czego filtr nie rozpozna jako instytucji, to zostaje zakryte. Pismo traci wtedy fragment treści i widzisz to przy przeglądzie. Nie odwrotnie: pomyłka tego filtru nie odsłania nazwiska.
4 · Trzy rzeczy, które ustawiasz Ty, nie ja
Ta karta opisuje maszynę, nie Twój zawód. Czy wolno Ci jej użyć na dokumencie objętym tajemnicą, to pytanie do kogoś, kto wykładnią zajmuje się zawodowo. Po to jest napisana tak, żeby dało się ją wydrukować i podać mu bez mojego udziału.